مردم بوليوي و اتحاديه هاي كارگري دست به اعتراض گسترده اي زندند تا صداي مخالفت خود به تصميات غلط دولت مبني بر افزايش قيمت سوخت و متعاقب آن افزايش قيمت ها را به گوش دولتمرانشان برسانند. هرچند ابتدا گوش دولتمردان پر بود و پاسخ به گونه اي ديگر كه در جهان سوم مرسوم است، داده شد.
در پي اين افزايش قيمت ها و اعتراض كارگران، دولت به افزايش 20 درصدي دستمزدها نيز تن داد اما كارگران خواستار واقعي شدن دستمزدها هستند تا بتوانند دربرابر واقعي شدن قيمت ها، واقعي زندگي كنند.
طرح تحول اقتصادي دولت بوليوي با كمي مشكل مواجه شد زيرا اتحاديه هاي كارگري مستقل و قدرتمندي وجود دارند كه از حقوق كارگران در برابر فشار دولت دفاع مي كند. البته دولت كمي خامي كرده و يك راست رفته سر اصل مطلب، حذف سوبسيدها. يك كارشناس خبره اقتصادي مي توانست امور را تسهيل كند با كمي كار كارشناسي مي شد ابتدا با واريز نقدي يارانه ها شروع كنند و سپس قيمت ها را بالا ببرد.
اين بسيار ضروري است در بوليوي قيمت سوخت برابر قيمت هاي جهاني باشد اما چه لزومي دارد كارگران با قيمت جهاني دستمزد بگيرند؟
هرچند منابع دولتي بوليوي خبر از رضايت مردم مي دادند اما اكثر مردم و رسانه هاي مستقلي كه وجود داشتند در حال انتقاد شديد و اعلام نارضايتي از اين طرح و روند سريع افزايش قيمت ها بودند.
البته رييس جمهوري بوليوي هم با اذعان به فشار مالي اين طرح به مردم گفت ”چاره اي نيست بايد تحمل كرد”، اين سخن مرهمي بر زخم مردم شد چون فهميدند كه مسئولان از اين سختي آگاه اند و از طرحي كه باعث فشار اقتصادي به اكثر مردم شده بيهوده تعريف و تمجيد نمي شود و احتمالا در پي راه چاره اي بهتر خواهند بود.
چون مردم بوليوي اعتراض به سياست هاي دولت را حق مسلم خود مي دانستند و ترسي از بازگويي حقوقشان نداشتند و دولت هم به اين حق واقف بود همچنان اعتراض ها ادامه يافت و دولت به اين نتيجه رسيد گاهي ممكن است حق با مردم باشد و اين طرح را ملغي اعلام كرد.
نقد اين كار دولت و مردم بوليوي را به كارشناسان واگذار مي كنيم، اين مطلب فقط جهت اطلاع رساني نگاشته شده است.
در پي اين افزايش قيمت ها و اعتراض كارگران، دولت به افزايش 20 درصدي دستمزدها نيز تن داد اما كارگران خواستار واقعي شدن دستمزدها هستند تا بتوانند دربرابر واقعي شدن قيمت ها، واقعي زندگي كنند.
طرح تحول اقتصادي دولت بوليوي با كمي مشكل مواجه شد زيرا اتحاديه هاي كارگري مستقل و قدرتمندي وجود دارند كه از حقوق كارگران در برابر فشار دولت دفاع مي كند. البته دولت كمي خامي كرده و يك راست رفته سر اصل مطلب، حذف سوبسيدها. يك كارشناس خبره اقتصادي مي توانست امور را تسهيل كند با كمي كار كارشناسي مي شد ابتدا با واريز نقدي يارانه ها شروع كنند و سپس قيمت ها را بالا ببرد.
اين بسيار ضروري است در بوليوي قيمت سوخت برابر قيمت هاي جهاني باشد اما چه لزومي دارد كارگران با قيمت جهاني دستمزد بگيرند؟
هرچند منابع دولتي بوليوي خبر از رضايت مردم مي دادند اما اكثر مردم و رسانه هاي مستقلي كه وجود داشتند در حال انتقاد شديد و اعلام نارضايتي از اين طرح و روند سريع افزايش قيمت ها بودند.
البته رييس جمهوري بوليوي هم با اذعان به فشار مالي اين طرح به مردم گفت ”چاره اي نيست بايد تحمل كرد”، اين سخن مرهمي بر زخم مردم شد چون فهميدند كه مسئولان از اين سختي آگاه اند و از طرحي كه باعث فشار اقتصادي به اكثر مردم شده بيهوده تعريف و تمجيد نمي شود و احتمالا در پي راه چاره اي بهتر خواهند بود.
چون مردم بوليوي اعتراض به سياست هاي دولت را حق مسلم خود مي دانستند و ترسي از بازگويي حقوقشان نداشتند و دولت هم به اين حق واقف بود همچنان اعتراض ها ادامه يافت و دولت به اين نتيجه رسيد گاهي ممكن است حق با مردم باشد و اين طرح را ملغي اعلام كرد.
نقد اين كار دولت و مردم بوليوي را به كارشناسان واگذار مي كنيم، اين مطلب فقط جهت اطلاع رساني نگاشته شده است.
0 نظرات:
ارسال يک نظر