tag:blogger.com,1999:blog-25328881389516521062011-11-02T17:26:58.085+03:30منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-88397018833638769302011-02-08T19:43:00.003+03:302011-02-08T20:00:21.907+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/TVFvZ4sLcqI/AAAAAAAAAF4/lsaqDYI6ltM/s1600/22.bahman87%2B-%2BCopy.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/TVFvZ4sLcqI/AAAAAAAAAF4/lsaqDYI6ltM/s200/22.bahman87%2B-%2BCopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5571356704539112098" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">رویا گسترده تر از آسمان است</span></span><div dir="rtl" style="text-align: right; font-family: arial;"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">آنگاه که آن دو را کنار هم بگذاری</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">آنکه دیگری را و حتی خود تو را</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">در بر خواهد گرفت</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">رویاست</span><span style=""></span></span></p> <ul type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 0cm; margin-left: 36pt; line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span></span></li></ul> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">رویا ژرف تر از دریاست</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">اگر از کران تا به کران آن بنگری</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">رویاست که همچون اسفنجی دریا را درخود جای میدهد</span><span style=""></span></span></p> <ul type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 0cm; margin-left: 36pt; line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span></span></li></ul> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">رویا سایه ی حضور خداست</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">آنگاه که هر ذره ی وجودش را بشکافی</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">تفاوتی خواهی یافت</span><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="" lang="FA">آنگونه تفاوتی که کلمات با حروف دارند</span><span style=""></span></span></p> <span style="font-size:100%;"><span dir="RTL" style="line-height: 115%;" lang="FA"><br />شعر از :امیلی دیکنسون<br />ترجمه از: فریده چاجی<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-8839701883363876930?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-83038483125914329662011-01-31T09:44:00.006+03:302011-01-31T09:55:23.086+03:30<img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 173px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" alt="" src="http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/img/daneshnameh_up/7/77/AngPray.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">اگر خدا مي شدم...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">خوشه پروين را درو مي كردم</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">و سهم طفلكان گرسنه ي آسيابان را مي دادم</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">تا هم چنان عدالتم برقرار باشد</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-8303848312591432966?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-14550038367892240322011-01-29T21:30:00.004+03:302011-01-29T22:00:26.000+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://drnr.files.wordpress.com/2010/07/doanoor1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 140px; height: 152px;" src="http://drnr.files.wordpress.com/2010/07/doanoor1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">اگر خدا می شدم...<br /> دُب اکبر را به اصغر وا می گذاشتم<br /> و<br /> دُب اصغر را به اکبر<br /> تا عدالت اجتماعی ام بر قرار باشد.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-1455003836789224032?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-45154970845658091472011-01-22T09:18:00.003+03:302011-01-26T11:41:18.066+03:30<div dir="rtl" align="right">1- صفحه فيس بوك من فعال شده،به من سر بزنيد.(<a href="http://www.facebook.com/h.hojjat">www.Facebook.com/h.hojjat</a>)</div><div dir="rtl" align="right">2- يك پيام زيبا از يك دوست ناشناس كه براي وبلاگم ارسال شده است:</div><div dir="rtl" align="justify">"سلام من وقتی که کوچیک بودم خاله م اسم منو گذاشت اوشیدا و الان همه منو به این اسم صدا می کنن و تا حالا هم فکر میکردم این یه اسم ژاپنیه.امشب همینطوری الکی اسممو تو گوگل سرچ کردم و وبلاگ شمارو دیدم خیلی جالب بود برام.از این به بعد همیشه به وبلاگتون سر میزنم چون هم اسم منه!!!"</div><div dir="rtl" align="justify">پاسخ من:الان بايد اشك تو چشمام حلقه بزنه و با بغض بگم:.... </div><div dir="rtl" align="justify">ولي چون ناشناسه نمي گم!!!</div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-4515497084565809147?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-38142520253915764722011-01-02T08:31:00.004+03:302011-01-02T08:41:03.216+03:30<div align="justify"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://media.farsnews.com/Media/8706/Images/jpg/A0497/A0497658.jpg" border="0" /></div><div dir="rtl" align="justify">مردم بوليوي و اتحاديه هاي كارگري دست به اعتراض گسترده اي زندند تا صداي مخالفت خود به تصميات غلط دولت مبني بر افزايش قيمت سوخت و متعاقب آن افزايش قيمت ها را به گوش دولتمرانشان برسانند. هرچند ابتدا گوش دولتمردان پر بود و پاسخ به گونه اي ديگر كه در جهان سوم مرسوم است، داده شد.<br />در پي اين افزايش قيمت ها و اعتراض كارگران، دولت به افزايش 20 درصدي دستمزدها نيز تن داد اما كارگران خواستار واقعي شدن دستمزدها هستند تا بتوانند دربرابر واقعي شدن قيمت ها، واقعي زندگي كنند.<br />طرح تحول اقتصادي دولت بوليوي با كمي مشكل مواجه شد زيرا اتحاديه هاي كارگري مستقل و قدرتمندي وجود دارند كه از حقوق كارگران در برابر فشار دولت دفاع مي كند. البته دولت كمي خامي كرده و يك راست رفته سر اصل مطلب، حذف سوبسيدها. يك كارشناس خبره اقتصادي مي توانست امور را تسهيل كند با كمي كار كارشناسي مي شد ابتدا با واريز نقدي يارانه ها شروع كنند و سپس قيمت ها را بالا ببرد.<br />اين بسيار ضروري است در بوليوي قيمت سوخت برابر قيمت هاي جهاني باشد اما چه لزومي دارد كارگران با قيمت جهاني دستمزد بگيرند؟<br />هرچند منابع دولتي بوليوي خبر از رضايت مردم مي دادند اما اكثر مردم و رسانه هاي مستقلي كه وجود داشتند در حال انتقاد شديد و اعلام نارضايتي از اين طرح و روند سريع افزايش قيمت ها بودند.<br />البته رييس جمهوري بوليوي هم با اذعان به فشار مالي اين طرح به مردم گفت ”چاره اي نيست بايد تحمل كرد”، اين سخن مرهمي بر زخم مردم شد چون فهميدند كه مسئولان از اين سختي آگاه اند و از طرحي كه باعث فشار اقتصادي به اكثر مردم شده بيهوده تعريف و تمجيد نمي شود و احتمالا در پي راه چاره اي بهتر خواهند بود.<br />چون مردم بوليوي اعتراض به سياست هاي دولت را حق مسلم خود مي دانستند و ترسي از بازگويي حقوقشان نداشتند و دولت هم به اين حق واقف بود همچنان اعتراض ها ادامه يافت و دولت به اين نتيجه رسيد گاهي ممكن است حق با مردم باشد و اين طرح را ملغي اعلام كرد.<br />نقد اين كار دولت و مردم بوليوي را به كارشناسان واگذار مي كنيم، اين مطلب فقط جهت اطلاع رساني نگاشته شده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-3814252025391576472?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-21909438159613180862010-12-20T22:05:00.003+03:302011-01-02T08:30:16.463+03:30<div align="justify"><span style="font-size:85%;">یک حادثه تلخ دیگر خاطر همه ی ما را آزرد و همه را در غمی بزرگ فرو برد. یک بار دیگر یک فاجعه تروریستی در استان ما؛ دل همه را لرزاند و خیابانی را به خون بی گناهانی آغشته کرد و باز فکر همه را مشغول کرد « به راستی اوضاع امنیتی استان ما در چه حالی است؟» اما دیگر خبری از گلایه شدید نماینده های استان استعفا و باز پس گیری آن نیست (که بیشتر شبیه یک ترفند سیاست مدارانه بود) .<br />هر چند کنکاش در حوادث تلخ چندان خوشایند نیست اما گاهی لازم است که تلنگری به حافظه ی فراموشکارمان بزنیم تا بدانیم، این قصه ی تلخ و واقعی از کجا شروع شد؟ و چرا همچنان ادامه دارد؟<br />اسفند 1384: حادثه فجیع کشتار جمع کثیری از هم استانی هایمان در جاده ی اصلی زابل به زاهدان در منطقه ی تاسوکی<br />فروردین 1385: ترور حجت الاسلام والمسلمين يوسف محمدي‌سليماني رابط فرهنگي دفتر نهاد نمايندگي ولي فقيه در تربیت دبیری ایرانشهر<br />مهر 1385: ترور حجت الاسلام والمسلمين مهدی توکلی روحاني مستقر در روستاي افتخارآباد خاش<br />بهمن 1385: انفجار بمب در بلوار ثارالله زاهدان و کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از شهروندان زاهدانی<br />بهمن 1385: ترور چهار مأمور انتظامی در یکی از پر ترددترین مناطق زاهدان، تقاطع بلوار معلم و بزرگمهر<br />بهمن 1385: انفجار یک بمب صوتی در بلوار جمهوری<br />تیر 1386: حادثه منطقه ی کورین<br />اردیبهشت 1387: ترور امام جماعت مسجد چهارده معصوم زاهدان<br />خرداد 1387: حمله به یک پاسگاه انتظامی در شهرستان سراوان و به گروگان گیری پرسنل آن<br /> آغاز موج نوی حملات تروریستی، آغاز بمب های زنده ی انتحاری<br />دی 1387: حمله انتحاری به صبحگاه نیرو های انتظامی در سراوان (البته این صبحگاه انجام نشده بود)<br />فروردین 1388: ترور حجت الاسلام والمسلمين عبادی مسئول مدارس قدس رستگاران در شهرستان خاش<br />خرداد 1388: انفجار یک بمب انتحاری در نماز جماعت مسجد علی بن ابیطالب زاهدان و کشته و زخمی شدن تعداد بسیاری از نمازگزاران<br />خرداد 1388: درگیری های ادامه دار در گوشه و کنار زاهدان، تخریب بخشی از اموال عمومی و خصوصی و کشته و زخمی شدن عده ای<br />خرداد 1388: به آتش کشیده شدن موسسه ی مالی و اعتباری مهر در خیابان خیام زاهدان و کشته شدن کارکنان این مرکز و افراد عادی<br />مهر 1388: حمله انتحاری به مراسم گردهمایی معتمدین و سران طوایف و فرماندهان سپاه پاسداران در منطقه ی پیشین<br />تیر 1389: دو انفجار انتحاری پی در پی در مسجد جامع زاهدان<br />و...<br />این ها گوشه ای از کارنامه ی تروریستی فقط در استان ما می باشد که چندین درگیری مسلحانه، آدم ربایی، باج خواهی، درگیری و بمب گذاری موفق و نا موفق دیگر را نیز می توان به این کارنامه اضافه کرد. اغلب حوادث تروریستی استان های هم جوار را نیز می توانیم به گردن بگیریم مانند حادثه ی جاده بم ـ کرمان و ... .<br />اگر سرمان را از زیر برف بیرون بیاوریم می بینیم که مهمترین معبر قاچاق سوخت، مواد مخدر، انسان و ... در استان ما قرار دارد و ما افتخار همسایگی با دو کشور را داریم که از نا امن ترین مناطق جهان به شمار می آیند. همچنین به یاد داشته باشیم هنوز خانواده هایی در استان ما در انتظار خبری از عزیزانشان هستند که معلوم نیست در اسارت کدام گروه آدم ربا باشند، یا باج خواهی هایی بسیاری که تنها با پرداخت مبالغ هنگفت به سارقان به سرانجام رسیده است.<br />آیا هنوز هم اوضاع امنیت مورد تایید مسئولان و زضایت بخش است؟<br />پس از هرکدام از این حوادث سیل پیام ها و سوگ نامه ها سرازیر می شود یادمان ها و نام گزاری ها می آید و سپس تمام تقصیرها و لعن و نفرین ها نیز متوجه جبهه ی القاعده و طالبان یا گروهک های دیگر تروریستی می شود. دستگاه های امنیتی هم با اعتقاد کامل از مدارکی مستند سخن می گویند البته ناگفته نماند گاهی افرادی دستگیر و مجازات هم شده اند.<br />اما همواره سهم ما از مرزداری و مرزنشینی این است که هر از گاهی با سخنی امیدوار و با حادثه ای دیگر نا امیدتر شویم. بهتر است دست از آمار دل خوش کننده و سخن های دل گرم کننده بر داریم و به جد این وضعیت را آسیب شناسی کنیم. ما هم چنان با اضطراب به زندگی خود در انزوای این حاشیه ی کشور ادامه می دهیم و هنوز شاهد اتفاقی نیستیم.<br />فکر نمی کنید اگر راهی که در پیش داریم درست است چرا این قدر تکرار؟ نگاهی دوباره به لیست بیاندازید، این سریال هولناک با شیوه های مختلف جان های عزیزی را می گیرد.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-2190943815961318086?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-36248065012732542912010-12-09T11:41:00.003+03:302010-12-20T09:26:38.992+03:30<div align="justify"><a href="http://www.ebtekarnews.com/CrThumb.aspx?Pic=ebtekar%5CImages%5C768%5C679673088119026.jpg&amp;X=250&amp;Y=171"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 171px" alt="" src="http://www.ebtekarnews.com/CrThumb.aspx?Pic=ebtekar%5CImages%5C768%5C679673088119026.jpg&amp;X=250&amp;Y=171" border="0" /></a>اين روز ها سطح شهر زاهدان مملو از بيلبوردهايي است كه بايد از ديدن آن شاد شويم و بر پيشرفتي كه د رانتظارمان است فخر بفروشيم اما شهروندان زاهداني با لبخندي تلخ از كنار اين بيلبورها مي گذرند! بيلبوردها حاوي پيامي است مبني بر شروع پروژه خط راه آهن چابهار-زاهدان- مشهد.<br />اين خبر به اين گونه در پايگاه اطلاع رساني رياست جمهوري درج شد: با حضور رييس جمهور در بندر كنارك در استان سيستان و بلوچستان عمليات احداث راه آهن 1350 كيلومتري چابهار- زاهدان – مشهد با رمز يا ابا عبدالله الحسين (ع) آغاز شد.<br />توجه دولت به اين پروژه استراتژيك جاي بسي خرسندي دارد و هم سو با شعار محروميت زدايي از اين منطقه مي باشد، اين خبر مهم را كه حتي بسياري از خبرگزاري هاي رسمي خارجي به اشكال مختلف نقل كرده اند. اما چرا افكار عمومي مردم استان بي تفاوت از كنار آن مي گذرند؟<br />به سه دليل:<br />1- به گزارش خبرنگار مهر در زاهدان، راه آهن زاهدان - بم که مقرر شده بود صبح امروز (18/3/88) با حضور رئیس جمهور افتتاح شود، به دلیل گرفتاری رئیس جمهور و کار ضروری وی در تهران با حضور معاونین وزیر راه و ترابری بصورت آزمایشی به بهره برداری رسيد.<br />2- به گزارش خبرگزاري مهر مديركل راه آهن جنوب شرق كشور اعلام كرد: .... مرداد ماه سال جاري (1388) اولين قطار برنامه اي اكو از اسلام آباد حركت خواهد كرد و با عبور از اين مسير (زاهدان – بم) و طي مسيري حدود هفت هزار كيلومتر به استانبول خواهد رسيد.... و ظرفيت اين خط 8 ميليون تن بار و يك ميليون مسافر مي باشد.<br />3- مشاهدات هر روزه ي ما در زاهدان خبري از قطار بم – زاهدان نيست و اكنون آذر 1389 است !<br />حال كه مسافران بم هنوز به زاهدان نرسيده اند، باور كنيم كه محموله اي از بندر چابهار به سمت تركمنستان در راه است؟</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-3624806501273254291?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-9207010674229725912010-10-05T09:51:00.003+03:302010-10-05T10:12:22.048+03:30<div dir="rtl" align="center"></div><p align="center"><br /><br /><a href="http://www.freeimagehosting.net/image.php?dcb747493e.jpg"><img style="WIDTH: 228px; HEIGHT: 148px" height="146" alt="Free Image Hosting by FreeImageHosting.net" src="http://www.freeimagehosting.net/uploads/th.dcb747493e.jpg" width="208" /></a><a href="http://www.freeimagehosting.net/image.php?65e3332f30.jpg"><img style="WIDTH: 210px; HEIGHT: 147px" height="148" alt="Free Image Hosting by FreeImageHosting.net" src="http://www.freeimagehosting.net/uploads/th.65e3332f30.jpg" width="202" /></a><a href="http://www.freeimagehosting.net/image.php?a6b12d84ea.jpg"><img style="WIDTH: 136px; HEIGHT: 150px" height="146" alt="Free Image Hosting by FreeImageHosting.net" src="http://www.freeimagehosting.net/uploads/th.a6b12d84ea.jpg" width="112" /></a><br /> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-920701067422972591?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-68832323593196823282010-09-12T20:04:00.006+04:302010-09-12T20:25:07.437+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1387/04/24/100943697854.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 207px;" src="http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1387/04/24/100943697854.jpg" border="0" alt="" /></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><div align="justify"><span style="font-size:100%;"> رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از انتقال منشور كوروش از انگليس به ايران پس از گذشت 40 سال خبر داد. اگر استفاده از کلمه ی مناظره باعث انحراف اذهان نمی شود، ماجرا از مناظره ی دختری محصل به نام همتا با پدرش آغاز می شود و ادامه را در یک سکانس می توانید مشاهده کنید.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا می دونی بزرگترین دایناسور دنیا اسمش چیه؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o بابا اسمش ... علفخوار بوده و ... میلیون سال قبل زندگی می کرده...<span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">صدای اخبار: با تلاش های بسیار مسئولان سازمان .... و ... سرانجام دولت انگلستان ملزم به انتقال منشور کورش به ایران شد، رییس سازمان ... در این خصوص از تلاش های بسیار  ... و .... قدردانی نمود و از موانع ایجاد شده توسط دولت انگلستان ابراز نارضایتی کرد!</span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: پس بالاخره این انگلیس رو سر جاش نشوندیم، میراث ما رو دزدیدن حالا برای نمایش هم به ما قرض نمی دهند. این سیاست روباه پیره که تاریخ ما رو کم رنگ می کند تا ما فراموش کنیم کجا بو دیم!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا! ... بابا!... منشور کورش چیه؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!! ... منشور کورش به یک سری دستور که از سوی پادشاه ایران برای رعایت حقوق بشر صادر شده<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: حقوق بشر چیه؟؟؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر:!!! یعنی رعایت حق همه مردم... یعنی مواظب مردم بودن<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: مگه الان مواظب مردم نیستند؟ پس منشور چیه؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!! اِ...اِ... الان هم حقوق بشر رعایت می شود اما این منشور از قرن ها پیش و از یک پادشاه ایرانی یادگار مانده<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: پادشاه ها ظالم بودند و به خاطر همین از کتاب تاریخ حذف شدند!<span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;">اگر جای این پدر نگون بخت بودید چه پا سخی داشتید تا فرزندتان دچار دوگانگی نشود؟</span></div><div align="justify"><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: ... اِ... آره... ظالم بودن... اما بعضی اوقات... بعضی پادشاهان... بعضی کارهای خوبی هم انجام دادن...<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا:!!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: البته شاید... شاید هم انجام ندادن... شاید دنبال بالا رفتن قیمت سهام خودشون یا مسکن و این جور چیزها بودند!!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا! کورش کیه؟ خوب بود یا بد؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: کوروش یک پادشاه ایرانی بوده در زمان هخامنشیان که کشور بزرگ و قدرتمندی ساخته بود.<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: از الان هم بزرگ تر و قوی تر؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: اگه کوروش خوب بود چرا با...  نجنگید؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا... هخامنشیان کی تو ایران بودند؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا... هخامنشیان کجا رفتند؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا... اول دایناسورها بودند یا هخامنشی ها؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا... دایناسورها هخامنشی ها رو خوردن یا هخامنشی ها دایناسورها رو خوردن؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!... نمی دونم بابایی... فکر کنم دایناسورها هخامنشی ها رو خوردن!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بیچاره ها... حتماً یک دایناسور بزرگ کورش را خورده!... طفلی کورش!<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: !!!... آره... بیچاره کورش...<span style="font-size:100%;"><br /></span>o همتا: بابا ما هم می رویم منشور کورش را ببینیم؟<span style="font-size:100%;"><br /></span>o پدر: نه بابایی... فکر نکنم لازم باشه... اصلاً مهم نیست دخترم... برو بخواب<span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">o همتا: بابا... خوابم نمیاد... می خواهم اخبار انرژی هسته ای رو گوش کنم.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-6883232359319682328?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-21780859695367558932010-03-18T18:02:00.005+03:302010-09-12T20:17:08.392+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">نرم نرمک می رسد اینک بهار،</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">خوش بحال روزگار،</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">خوش بحال چشمه ها و دشت ها،</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">خوش بحال دانه ها و سبزه ها،</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">خوش بحال غنچه های نیمه باز</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">این مطلب به خوبی نشان می دهد که بهار آمده و خوش به حال همه چیز است به جز ما</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-size:100%;">ولی از روی عادت سالیانه ،</span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"> سال نو</span></span><span style="font-size:100%;"> بر همه دوستانی که به من سر می زنند </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">مبارک باد!</span></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">این هم یک هدیه ی نوروزی دانلود کنید و از دیدن یک سالنامه زیبا لذت ببرید و بیاد داشته باشید 89 هم با همان سرعتی که شما دانلود می کنید و شاید خیلی سریع تر در گذر است...</span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #1:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1268997224.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1268997224.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #2:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1268987608.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1268987608.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #3:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269025392.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269025392.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #4:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269011015.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269011015.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #5:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1268967378.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1268967378.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #6:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269039704.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269039704.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #7:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1268973740.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1268973740.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #8:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269019629.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269019629.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #9:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269038749.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269038749.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #10:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1268996186.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1268996186.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #11:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269007556.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269007556.jpg</span></a><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><b><span style="font-size:100%;">File #12:</span></b><span style="font-size:100%;"> </span><a href="http://up.iranblog.com/2161/1269042118.jpg" target="_blank"><span style="font-size:100%;">http://up.iranblog.com/2161/1269042118.jpg</span></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-2178085969536755893?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-54858395147426497262010-02-18T20:00:00.005+03:302010-03-18T18:43:41.052+03:30<span style="font-size:100%;"><a href="http://www.gooyait.com/uploads/Gmail-logo.jpg"><strong><img style="margin: 0px 10px 10px 0px; width: 172px; float: left; height: 130px;" alt="" src="http://www.gooyait.com/uploads/Gmail-logo.jpg" border="0" /></strong></a><strong style="font-weight: normal;"><br /><br /></strong><strong style="font-weight: normal;"></strong></span><div align="justify"><span style="font-size:100%;"><strong>اگر از سیستم ایمیل سایت گوگل استفاده می کنید و منتظر یک نامه ی الکترونیکی (E-mail) کاری مهم هستید و یا مشاغلی وابسته به ایمیل دارید و یا روزها در انتظار یک پیام عاطفی مهم نشسته اید، حتما مدتی است در هنگام مراجعه به gmail با در بسته مواجه شده اید.حال شما قابل درک است.</strong></span></div><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><div align="justify"><span style="font-size:100%;"><strong>با چرخی در اینترنت مشاهده می کنید انبوهی از روش های دسترسی به نامه ها پیشنهاد شده از دانلود نرم افزارهای فیلتر شکن گرفته تا نقل مکان از سایت پر طرفدار گوگل و ... این روش ها هرکدام زمان بسیاری برای دانلود و نصب صرف خواهند کرد و از طرفی اگر مانند ما اهل کارهای خلاف (استفاده از فیلترشکن) نیستید راه های بهتری نیز وجود دارد. یکی از این راه ها که آزموده شده است اینجا شرح می دهم تا راهگشای همه ی چشم به راهان باشد.</strong></span></div><ul><li><div align="right"><span style="font-size:100%;"><strong>شما می توانید با مراجعه به صفحه ی اصلی سایت گوگل مراجعه کنید و وارد اشتراک خود شوید (sign in) دقت کنید منظور صفحه اصلی گوگل است نه gmail .</strong></span></div></li><li><div align="right"><span style="font-size:100%;"><strong>پس از انجام کامل عملیات ورود، در صفحه ی جدیدی از جستجوگر مورد استفاده خود به آدرس زیر بروید تا بتوانید پیام هایتان را مشاهده کنید و ...</strong></span></div></li><li><div align="right"><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.google.com/ig/gmailmax"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><strong>http://www.google.com/ig/gmailmax</strong></span></a></span></div></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-5485839514742649726?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-43560795530847778852010-01-01T12:39:00.005+03:302010-02-18T20:00:29.310+03:30<div align="justify"><a href="http://www.irna.ir/NewsMedia/Photo/Larg_Pic/2009/11/4/img633929417964218750.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 164px; FLOAT: left; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://www.irna.ir/NewsMedia/Photo/Larg_Pic/2009/11/4/img633929417964218750.jpg" /></a> استاندار محترم سیستان و بلوچستان در مصاحبه ای با شبکه خبر اعلام کرد: وضعیت امنیت استان در حد مطلوبی است و استان ما مقام چهاردهم امنیت کشور را کسب کرده است. این خبر باعث شعف ما شد اما در پس لبخندمان ما را به فکر فرو برد تا نیم نگاهی به کارنامه ی امنیتی استان بیاندازیم و عوامل برتری استانمان بر بیش از نیمی از استان های کشور را کشف کنیم. واضح است که به لحاظ عدد و کمیت، جرائم در استان ما احتمالاً نسبت به بسیاری از مناطق کشور کمتر است اما آیا ماهیت این جرائم هم کمرنگ تر است؟ به لحاظ تعداد جرائم انتظامی از قبیل خرده سرقت ها، قتل های اتفاقی، خرده کاری های مواد مخدر و ... شاید استان ما وضعیت مقبولی داشته باشد اما به لحاظ جرائم امنیتی و بزرگ تر اوضاع چگونه است؟<br />آذر 1384: درگیری محافظان رییس جمهوری با اشرار و کشته شدن یک محافظ ( یا محافظان ایشان )<br />اسفند 1384: حادثه فجیع کشتار جمع کثیری از هم استانی هایمان در جاده ی اصلی زابل به زاهدان در منطقه ی تاسوکی<br />فروردین 1385: ترور حجت الاسلام والمسلمين يوسف محمدي‌سليماني رابط فرهنگي دفتر نهاد نمايندگي ولي فقيه در تربیت دبیری ایرانشهر<br />مهر 1385: ترور حجت الاسلام والمسلمين مهدی توکلی روحاني مستقر در روستاي افتخارآباد خاش<br />بهمن 1385: انفجار بمب در بلوار ثارالله زاهدان و کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از شهروندان زاهدانی<br />بهمن 1385: ترور چهار مأمور انتظامی در یکی از پر ترددترین مناطق زاهدان، تقاطع بلوار معلم و بزرگمهر<br />بهمن 1385: انفجار یک بمب صوتی در بلوار جمهوری<br />تیر 1386: حادثه منطقه ی کورین<br />اردیبهشت 1387: ترور امام جماعت مسجد چهارده معصوم زاهدان<br />خرداد 1387: حمله به یک پاسگاه انتظامی در شهرستان سراوان و به گروگان گیری پرسنل آن<br />دی 1387: حمله انتحاری به صبحگاه نیرو های انتظامی در سراوان (البته این صبحگاه انجام نشده بود)<br />فروردین 1388: ترور مسئول مدارس قدس رستگاران در شهرستان خاش حجت الاسلام والمسلمين عبادی<br />خرداد 1388: انفجار یک بمب انتحاری در نماز جماعت مسجد علی بن ابیطالب زاهدان و کشته و زخمی شدن تعداد بسیاری از نمازگزاران<br />خرداد 1388: درگیری های ادامه دار در گوشه و کنار زاهدان، تخریب بخشی از اموال عمومی و خصوصی و کشته و زخمی شدن عده ای<br />خرداد 1388: به آتش کشیده شدن موسسه ی مالی و اعتباری مهر در خیابان خیام زاهدان و کشته شدن کارکنان این مرکز و افراد عادی<br />مهر 1388: حمله انتحاری به مراسم گردهمایی معتمدین و سران طوایف و فرماندهان سپاه پاسداران در منطقه ی پیشین<br />این گوشه ای از کارنامه ی حدود چهار ساله ی تروریست ها فقط در استان ما می باشد که چندین آدم ربایی، باج خواهی و بمب گذاری موفق و نا موفق دیگر را نیز می توان به این کارنامه اضافه کرد. اغلب حوادث تروریستی استان های همجوار را نیز می توانیم به گردن بگیریم مانند حادثه ی جاده بم ـ کرمان و ... .<br />• چند حادثه ی تروریستی اعلام شده و نشده ی دیگر را می توان به این ویترین آثار بیافزاییم؟<br />• فکر می کنید تا کنون چند کشته و زخمی از این حوادث بر جا مانده است؟<br />• چه مبلغی را برای جبران خسارات مالی این حوادث تخمین می زنید؟<br />• آیا فکر می کنید خاطره ی تلخ این حوادث چه زمانی از یاد ما کم رنگ می شود؟<br />• فکر می کنید چه زمانی می توانیم با افتخار اعلام کنیم که ساکن سیستان و بلوچستانیم و با حیرت و ترس مخاطب مواجه نشویم؟<br />با همه ی این اوضاع باز هم ما در مقام چهاردهم قرار داریم این مقام نباید ما را مغرور کند چون داوران این رده بندی از موقعیت استان ما خبر ندارند که در شمال است یا غرب، ایشان مسلماً نام زهک، دوست محمد، کورین، سراوان، پیشین و ... را تاکنون فقط از رسانه ها شنیده اند. ایشان دردِ فقر و بیکاری و خشکسالی را با استخوان خویش لمس نکرده اند. این عزیزان تنها با اعداد و ارقام سر و کار داردند نه با شدت و تکرار حوادث، چگونه می توان سرقت رادیو ضبط یک خودرو را با کشتار فجیع جمع کثیری از مسئولین استانی و کشوری را در یک مقوله گنجاند؟؟؟ اگر سرمان را از زیر برف بیرون بیاوریم می بینیم که مهمترین معبر قاچاق سوخت، مواد مخدر، انسان و ... در استان ما قرار دارد و ما افتخار همسایگی با دو کشور را داریم که از نا امن ترین مناطق جهان به شمار می آیند. همچنین به یاد داشته باشیم هنوز خانواده هایی در استان ما در انتظار خبری از عزیزانشان هستند که معلوم نیست در اسارت کدام گروه آدم ربا باشند، یا باج خواهی هایی که با پرداخت مبالغ هنگفت به سارقان به سرانجام رسیده است.<br />پس از هرکدام از این حوادث سیل پیام ها و سوگ نامه ها سرازیر می شود و تمام تقصیرها و لعن و نفرین ها نیز متوجه جبهه ی القاعده و طالبان می شود. دستگاه های امنیتی هم با اعتقاد کامل از مدارکی سخن می گویند که رابطه ی عاملان را با القاعده و کشورهای خارجی نشان می دهد و سایرین هم داد سخن از توانایی و هوشیاری دستگاه های امنیتی ایران در منطقه سر می دهند اما همواره سهم ما از مرزداری و مرزنشینی این است که هر از گاهی با سخنی امیدوار و با حادثه ای دیگر نا امیدتر شویم.<br />با این همه اتفاق شنیدن خبر حضور چند تن از اعضای خانواده ی اسامه بن لادن رهبر القاعده در ایران و بی اطلاعی مسئولان در این خصوص چشمان همه را از حدقه در آورد و سندی دیگر شد برای تردید ما به این تعریف و تمجیدات!<br />ما هم چنان با اضطراب به زندگی خود در انزوای این حاشیه ی کشور ادامه می دهیم و هنوز شاهد اتفاقی نیستیم و این سریال با شیوه های مختلف هر روز بر بدنامی منطقه ی ما می افزاید.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-4356079553084777885?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-8652118732221269432009-12-30T19:14:00.004+03:302009-12-30T19:26:44.441+03:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/Szt4InyyXYI/AAAAAAAAACY/naZngSSDKWQ/s1600-h/hojjat+003.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421058665986809218" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/Szt4InyyXYI/AAAAAAAAACY/naZngSSDKWQ/s200/hojjat+003.jpg" /></a><br /><div align="right"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"><strong>الهی<br />نان و قلمم را در گرو هم میانداز...<br />که هر آنچه نانم بگوید قلمم ناگزیر از آن راه رود<br />و برای اصلاح معاش بایست قلمم را بتراشم<br />و آن قدر این زبان سبز و سرخ را بتراشم که دیگر هیچ از آن نماند...<br />این جبر زمانه است<br />گستاخی قلم سر گرسنه و بالین سرد نمی شناسد<br />ای کاش قلم هم گرسنه می شد و یا شکم کمی تاب می آورد<br />ای کاش قلم ها سبز و سرها هم سبز بودند<br />دیگر چیزی بر باد نمی رفت جز دروغ!<br />بگرد ای تفاله ی قلمم... ای ته مانده ی اندیشه ی بی رنگم<br />از آبی آسمان بنویس... از زردی خورشید بنویس... خاکستری بنویس... بنفش بنویس...<br />حرفی از رنگ های مستهجن میار و سکوت کن<br />تو مدیون طفلکان گرسنه ی منی...<br />پس رام شو ای غرور جوانی من پیرمرد...<br />سکوت کن و بنویس برای لقمه ی نانی<br />اینجا چراغی روشن است، خانه سیاه نیست، زمین دلمرده نیست، سگ ها دیگر ولگردی نمی کنند<br />و جریان دارد زندگی بی هیچ هراسی...<br /> ...<br />آفرین بر تو ای قلم از ته تراشیده ی، به آخر رسیده ی، بی دردسر عزیزم </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-865211873222126943?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-46427375326519989752009-12-15T20:08:00.005+03:302009-12-30T19:13:43.357+03:30<div align="justify"><span style="font-family:verdana;">o اگر در یک پیاده رو مشغول قدم زدن هستید و ناچارید از پستی بلندی های درب منازل ساکنین محترم بالا و پایین بروید تعجب نکنید؛ اینجا شهر ماست!<br />o اگر در ادامه صخره نوردی تان در پیاده رو با یک فضای سبز انحصاری با حصار و تجهیزات حفاظتی مواجه شدید و ناچار بودید از کناری به زحمت عبور کنید باز هم تعجب نکنید؛ اینجا همان شهر ماست!<br />o اگر در پیاده رو یا خیابان با پل ها و رمپ های اختصاصی به اشکال مختلف جلوی درب منازل برای تسهیل عبور خودرو برخورد کردید متعجب نشوید؛ اینجا شهر ماست!<br />o اگر شیب خیابان ها و کوچه ها بر خلاف تمام اصول شهرسازی و استاندارد ها بود یا اگر جوی های آب در نقاطی پر شده یا عرض و عمق آن تغییر داده شده باز هم متعجب نباشید؛ اینجا همان جاست شهر ما؛ زاهدان!<br />در شهر ما برای کسب مجوز احداث و تغییرات بنا از ارگان های مربوطه رعایت چند نکته ضروری است، تهیه نقشه های درست و اصولی با رعایت تمامی آیین نامه ها، تأییدیه ی مهندس ناظر با تجربه، پرداخت هزینه های مختلف، سپردن تعهد های کافی و ...<br />تمام موارد بالا برای اخذ مجوزهاست اما برای شروع، ادامه و پایان ساخت و ساز تنها به پول جهت مصالح و نیروی انسانی ارزان (در این مورد استفاده غیر مجاز از مهاجرین همسایه سهل الوصول تر است) نیاز است، دیگر از مهندس ناظر و آیین نامه ها خبری نیست وقتی که مجوز را کسب کردید، تا زمانی که به همسایه ها آسیب جانی نرسیده است حق دارید به حقوق همه تعرض کنید. مثلاً پیاده روی جلو خانه را تا هر محل دلخواه بالا بیاورید تا ضمن سهولت رفت و آمد خودروی شخصی، آب و آشغال نیز جلوی درب منزل تان تجمع نکند یا می توانید جوی آب مقابل خانه را از بالا دست مسدود کنید تا جلوی خانه شما خشک و تمیز بماند یا حتی برای کمک به زیبا سازی شهر در پیاده روی عمومی یک باغچه بزرگ و مملو از گیاه ایجاد کنید و هر روز صبح خودتان را تحسین کنید!<br />این تصاویر را بارها در سطح شهر زیبایمان دیده ایم و البته بدتر آن است که این اعمال برای همه به عملی عادی تبدیل شده و کسانی که این چنین حقوق دیگران را زیر پا می گذارند به جای احساس شرم عمل خود را با افتخار برای دیگران نیز تجویز می کنند. از کم لطفی ناظران و دست اندرکاران به فضاهای عمومی که بگذریم، معضل اساسی این است که در امر ساخت و ساز همگان خبره و صاحب نظرند شما از هر کسی و در هر رده ای می توانید مشاوره ی تخصصی در خصوص ساختمان بگیرید؛ تا زمانی که این همه مهندس بی مزد و منت موجود است دیگر آیین نامه و نقشه و ... به چه کار می آید؟<br />شاید این مهندسان عزیز با چند پیشنهاد غیر اصولی فضا را برای استفاده بهتر شخص ما تغییر دهند اما به یاد داشته باشیم تغییر غیر اصولی و دلخواه شیب معابر عمومی سهم ما از آب های سطحی را به خانه ی همسایگان که مرتکب گناه شده و اصول را رعایت کرده اند تحمیل می کند، پیاده روی بلند و سرسبز ما ممکن است با عث آسیب دیدن عابری شود که در تاریکی از آنجا عبور می کند، هر لحضه احتمال دارد کودکی در گودال های ورودی پارگینگ یا شیب های ورودی حیاط ما صدمه جدی ببیند!<br />متأسفانه ایده های این مهندسان بی مزد و منت به همین جا ختم نمی شود تغییر کاربری های عجیب، استفاده ی نا درست از فضا ها و هزاران مورد رؤیت شده و نشده دیگر محصول این عاملان بی علم است. با تمام این تفاسیر این راهبری های غلط چیزی از مسؤلیت ارگان های ذیربط که تا حدودی بی تفاوت شده اند، نمی کاهد. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-4642737532651998975?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-3509124145406134002009-10-21T18:58:00.007+03:302009-12-15T22:13:53.455+03:30<div align="justify"><a href="http://www.aftab.ir/articles/politics/world/images/fdbfbbd2271c5975e71f765f94071115.jpg"><span style="font-family:arial;"><em><strong><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 195px; FLOAT: right; HEIGHT: 195px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://www.aftab.ir/articles/politics/world/images/fdbfbbd2271c5975e71f765f94071115.jpg" /></strong></em></span></a><span style="font-family:arial;"><em><strong> </strong></em></span></div><div align="justify">سرانجام پس از یک پروسه ی طولانی و فرسایشی کمسیون مستقل انتخابات افغانستان وجود تقلب گسترده در انتخابات را تأیید و ده ها هزار رأی ریاست جمهوری فعلی را باطل اعلام کرد. این در حالی است که از طرفی دکتر عبدالله عبدالله نامزد معترض به آرای اعلام شده ی قبلی بارها از تقلب گسترده خبر داده بود و سلامت انتخابات از سوی وی و<span style="font-family:verdana;"> همراهانش به شدت </span>زیر سؤال رفته بود و از طرف دیگر حامد کرزای رییس جمهوری فعلی و هوادارانش زیر بار این اتهام نمی رفتند و شکست سنگین رقیب را عامل این شایعه سازی ها می دانستند.</div><div align="justify">این همه اختلاف نظر و سماجت ضمن طولانی کردن زمان اعلام نتایج، بحران سیاسی افغانستان را نمایان کرد. با این وجود روز گذشته حامد کرزای نتایج کمسیون مستقل انتخابات را پذیرفت و به ارزش های دموکراسی تن داد بدون این که کسی را به تهمت و قصد براندازی نرم یا سخت محکوم کند.</div><div align="justify">با وجود این که برخی هواداران نامزد معترض قصد تقلید از اغتشاشگران ایرانی را داشتند اما چند عامل تنش را به حداقل رسانید و همه چیز تا به حال "ختم به خیر شد"</div><div align="justify">از دخالت و روحیه ی استعمرار طلبی نیروهای خارجی که بگذریم حضور ناجوانمرانه شان علاوه بر تأمین امنیت انتخابات، افغانستان را از یک بحران و بی ثباتی سیاسی نجات داد. همچنین وجود کمسیونی مستقل (هرچند استقلال آن برای بسیاری جای سؤال داشت ) برای انجام انتخابات گامی مهم بود تا نتایج آرا با بی غرضی دیده شود. حضور ناظران بین المللی احتمال تقلب را کاهش نداد اما احتمال بر ملا شدن آن را به شدت افزایش داد.</div><div align="justify">آنان که در فرآیند انتخابات از عدم شناخت کافی بیگانگان حاضر سود فراوان بردند، برای مدتی رقیبان را به توطئه و انقلاب مخملین و جرائم سیاسی عامیانه محکوم کردند و یکه تاز میدان بودند اما حال که این گروه مستقل متهم به وابستگی توانسته قد علم کند و مقابل همگان اعلام کند تقلبی هر چند اندک صورت گرفته است اوضاع به گونه ای دیگر خواهد بود. کوچکی تخلفات انتخاباتی در مقابل بزرگی شکسته شدن تابوی مچ گیری از صاحبان قدرت ارزشی به نسبت کمتر دارد.</div><div align="justify">در این دوره مردم افغانستان دانستند امکان تقلب و تخلف در هر سطحی و هر تعدادی محتمل است، برای کسانی که هدفشان وسیله را توجیه می کند جایگاه و مقام و ماندن در قدرت مهم تر از مردم و وجدان و... است.</div><div align="justify">با این تفاسیر هنوز برای گمانه زنی در خصوص برنده ی این مسابقه کمی زود است منتظر می مانیم تا مشاهده کنیم مردم افغانستان در ازای به دست آوردن آرامش و پیشرفت چه چیزهایی را فدا می کنند، هنوز زود است تبریکات خود را هزینه نمی کنیم تا ناچار نشویم آن را پس بگیریم. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-350912414540613400?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-23969731466398838982009-09-10T18:31:00.002+04:302009-09-10T18:41:29.128+04:30<div align="justify">حتماً شما هم بازی صندلی ها را در کودکی هایمان به یاد دارید، بازی که بچه ها با یک شعر یا آهنگ به دور چند صندلی می گشتند و با پایان شعر کسانی که زودتر روی صندلی می نشستند برنده ی بازی بودند و البته به کسانی هم که صندلی نمی رسید بازنده بودند. ما در کودکی مان می خواندیم " ما بچه ها می گردیم دور صندلی ها..." و غافل بودیم که این بازی همان بازی بزرگان است، شاید هم این یک تمرین بود تا سیاست مداران امروز را بهتر درک کنیم.<br />این بازی چند قانون داشت: 1- صندلی ها تفاوتی ندارند و هرکسی می تواند روی هر صندلی که بنشیند. 2- هر کس اول نشست او صاحب صندلی است و کسی حق اعمال زور ندارد. 3- هر کس فقط حق دارد یک صندلی را اشغال کند. 4- همه باید دور صندلی ها به گردند و کسی حق ندارد بالای صندلی بایستد و ...<br />از این قیاس متعجب نباشید سیاست ما هم مانند همان بازی صندلی هاست، فقط کافی است نگاهی دقیق تر به مسئولین ارشد کشور بیاندازیم. با روی کار آمدن هر دولتی عده ای دور صندلی ها می گردند و می نشینند هریک مسئولیتی برای خدمت به عهده می گیرد و اگر در طول بازی پایشان نلغزد فرصت آن را دارند تا مجدد در گردش دور صندلی ها شرکت کنند. البته باید قانون اول بازی را مد نظر داشته باشند. اگر زبر و زرنگ باشند می توانند دوباره روی همان صندلی قبلی بنشینند و یا با کمی زرنگی مضاعف بی آن که کسی به فهمد از جای شان بلند نشوند تا دیگران نتوانند جای ایشان را بگیرند. در ادبیات سیاسی امروز به این بازی چرخش نخبگان می گویند و همین بازی است که سبب شده چهره های سیاسی ما تغییر چندانی نکند و فقط جای بازیکن ها تغییر کند.<br />آنچه باعث دلخوری و قهر و جیغ و داد در کودکی می شد به قول کودکی "جرزنی" ها بود که در بازی بزرگان تخلف محسوب نمی شود و به آن سیاست می گویند که البته قوانین آن اندکی با بازی کودکی مان نتفاوت است: 1- صندلی ها در سیاست هم با هم فرقی ندارند و هرکسی می تواند روی هر صندلی تکیه بزند و خدمت کند. 2- اعمال فشار بر روی کسی که خلاف میل صاحبان صندلی ها روی صندلی نشسته مجاز است. 3- اشغال چند صندلی در صورت نزدیکی با صاحب صندلی ها مجاز می باشد. 4- نشستن روی صندلی و جم نخوردن نیز بستگی به زور بازو دارد و ...<br />یک اتفاق دیگر که در سیاست می افتد دلجویی است، در کودکی اگر کسی بازنده می شد از دور خارج بود. اما در دنیای سیاست اگر بازنده ی خوبی باشی یک امتیاز دلجویی دریافت می کنی و می توانی در بازی صندلی های قوای دیگر یا سازمان ها و ارگان های مجاور و یا مشاوران شرکت کنید.<br />حال می توان فهمید که چرا چهره های سیاسی ما محدودند، این به دلیل قحط الرجال نیست به دلیل اجرای همین تئوری است! در طی همین بازی است که وزیر بازرگانی روی صندلی وزارت نفت می نشیند، وزیر دفاع جای صندلی اش را با وزارت کشور عوض می کند و ... و بازنده ها هم به صندلی های اطراف می روند وزیر اطلاعات دادستان کل کشور می شود و...<br />در نظر داشته باشیم این تئوری محدود به زمان و مکان نیست و در همه جا و همه حال صادق است، فقط محدود به دولت و همین دولت نمی شود در گذشته هم ما این گونه سیاستی را دیده ایم و خارج از دولت هم این بازی جریان داشته و دارد مثلاً رییس سازمان صدا و سیما در بازی جدید روی صندلی ریاست مجلس نشسته، ریاست قوه قضاییه روی صندلی مجلس تشخیص مصلحت نظام و بسیاری موارد مشابه دیگر... این بازی حتی در ترکیب گروه های مخالف و منتقد و همچنین احزاب و گروه های مختلف نیز دیده می شود.<br />از این تئوری منجر به کشف یک قانون کلی می شود که می توان آن را قانون بقای سیاست مدران نامید، این قانون می گوید سیاست مداران در هر رژیمی ثابت اند و فقط از شکلی به شکلی (یا از صندلی به صندلی دیگری) تغییر وضعیت می دهند. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-2396973146639883898?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-91923161613266890212009-08-21T10:22:00.003+04:302009-09-10T18:36:19.244+04:30<div align="center"><span style="color:#006600;"><strong>آقای جومونگ به سرزمین اساطیر و اسطوره ها خوش آمدی!</strong> </span></div><br /><div align="justify"><a href="http://www.zibasara.com/products_pictures/jumong-2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 216px; FLOAT: left; HEIGHT: 166px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://www.zibasara.com/products_pictures/jumong-2.jpg" /></a><br />چند روزی است که خبر آمدن آقای جومونگ به ایران نقل محافل عمومی و خصوصی و حتی محافل فرهنگی شده است و رسانه ها و جراید هم برای این که از این غافله جا نمانند به این موضوع پرداخته اند، که این پرداخت از درج یک خبر گرفته تا مصاحبه و گزارش های دور و دراز و ... حتی صدا و سیما که بانی اصلی معرفی جومونگ به مردم است نیز در بخش های مختلف نتوانست شادمانی خود را از این رخداد پنهان کند و برخی هم در مقام انتقاد برآمدند.<br />البته این داستان مسبوق به سابقه است و اکنون فقط حضور آقای جومونگ در ایران به آن اضافه شده است. پیش از این ما اوشین، یانگوم و دیگران را نیز به عنوان اسطوره هایی تحمیلی در میان خود دیده بودیم (تحمیلی به لحاظ بیگانه بودن آن ها و گرنه مردم ما به راحتی آن ها را پذیرفتند). در گذشته های دورتر سینمای هندوستان در باور مردم قرار داشت و چندی است که کشورهای خاور دور بخشی از زندگی مردم شده اند.<br />در این که ما مردمان مهمان نوازی هستیم شکی نیست و قبول داریم که مهمان حبیب خداست پس استقبال از جومونگ در ایران چیز غریبی نیست اما یک سوال همواره در ذهن بسیاری باقی است: چرا جومونگ قهرمان ملی ما شده است؟<br />از شعار زدگی و حرف هایی که منتقدان این چند روز پیرامون فرهنگ غنی چند هزار ساله ی ایران و مقایسه ی آن با فرهنگ آسیای شرقی می زنند کمی فاصله بگیریم، باید باور داشت آن قدر که ما به افسانه ها و اساطیر کشورهای دیگر خدمت کرده ایم به تمدن و تاریخ خودمان حتی نگاهی نیانداختیم. عامدانه و یا شاید سهوی آن قدر دست روی دست گذاردیم تا دیگران آمدند جای اساطیر ملی ما را گرفتند. آن قدر درگیر اختلاف فرهنگ ملی و فرهنگ دینی شدیم که از هر دوی آن ها وا ماندیم اما به طور نسبی اوضاع فرهنگ دینی بهتر است ما در آرشیو خاطراتمان سریال قدرتمند «امام علی» و چند اثر دیگر را داریم اما در باب تمدن چندین هزار ساله ایران زمین هیچ!<br />البته گاهی بهتر است دست اندرکاران فرهنگ دست به کاری نزنند زیرا ممکن است نگاه بی مایه شان به تمدن و تاریخ ایران زمین بیش از پیش نمایان شود مانند آنچه در سریال چهل سرباز دیدیم یا به خود اجازه دهند مانند سریال مسافر زمان توهین بزرگ تری به پیشینه یمان کنند و ما را وادار کنند که بگوییم ما را به خیر تو امید نیست ...<br />پس باید از آقای جومونگ و یانگوم و دیگران مشابهان ایشان تشکر هم کنیم و به آن ها تبریک گوییم که با اندازه هایی کوچک جای بزرگانی را گرفتند، چو بیشه تهی گشت از نره شیر-<br />حال این بیشه را چه کسانی و با چه اندیشه هایی برای جولان بیگانگان مهیا کرده اند؟ مسئولان فرهنگی با سیاست گذاری های غلطشان؟ یا هنرمندان ما که دست روی دست گذارده اند؟ و یا مردم ایران زمین که مرغ همسایه همیشه برایشان غاز است؟ و یا هیچ کدام!؟ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-9192316161326689021?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-25289458783599305122009-08-01T19:07:00.006+04:302009-08-01T19:53:03.128+04:30<div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;">دورباره شروع می کنیم در فضایی دیگر، با نامی دیگر و با منشی دیگر...</span></div><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;">از این که چرا نقل مکان کردیم و چرا این جا؟ ... بگذریم که همه می دانند و هیچ کس نمی داند!<br />نام وبلاگ را تغییر دادیم برای آنان که نمی دانند توضیحی مختصر می دهیم<br /><br /><br /></span></p><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><strong>اوشیدا</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 329px; DISPLAY: block; HEIGHT: 189px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://www.anobanini.ir/pic/travel/sistan-blochestan/zabol/kohekhaje/b/zabol-kohekhaje.jpg" /></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><span style="font-size:100%;">تصویری از کوه خواجه امروز (اوشیدای باستانی)</span><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"></span></div><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;">اوشیدا در لغت از دو بخش "اوش" و پسوند مکان تشکیل شده است. اوش از باستان تا کنون در لهجه سیستانی به معنای هوش و خرد کاربرد دارد. این ترکیب به معنای محل هوش یا خرد برای مکانی تاریخی و باستانی در منطقه سیستان به کار رفته است. تنها بلندی طبیعی دشت سیستان د ربرخی از اسناد تاریخی با نام اوشیدا یا اوشیدر نامیده شده است.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;">این بلندی که امروزه کوه خواجه خوانده می شود با ارتفاعی کمی از سطح دریا در دشت سیستان و در دامن دریاچه ی هامون (خشکیده ی امروز) قرار دارد، این کوه دارای شیبی ملایم و قله ای مسطح است.<br />اوشیدا در ادیان مختلف از جمله زرتشتی و اسلام مقدس است و مردم برای آن احترام خاصی قائل اند و البته پیشینه ی تاریخی طولانی را در خاطر خود ثبت کرده است چندین اثر تاریخی کشف شده در دامنه و قله ی مسطح این کوه به ثبت رسیده است که برخی از آن ها نمونه های نادری هستند.<br />از بحث تاریخ و تمدنی آن که بگذریم( که در تخصص من نیست) ، همچنین این نام را برای محدود شدن به محل و بوم خاصی انتخاب نکرده ام. این نام را نشانه رفتیم تا از مفهوم بلند آن (جایگاه خرد) استفاده کنیم و عقل را قاضی اعمال کنیم.<br /><br /><br />از پراکنده گویی و از هر دری گپی گفتن خسته شدیم و می دانیم پراکنده گویی و درازه گویی از خرد به دور است پس به زودی با رویه ی جدید مطالبی را به صورت مدون برای رسیدن به هدفی مطرح می کنیم، </span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>و به کمک شما بسیار مشاقیم.</strong> </span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-2528945878359930512?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2532888138951652106.post-2756897492934807622009-07-23T19:41:00.003+04:302009-07-23T19:46:54.519+04:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/Smh-bV6wRTI/AAAAAAAAABA/1p7BTjjFLs4/s1600-h/_19D7D~1.JPG"><span style="color:#006600;"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 148px; FLOAT: left; HEIGHT: 149px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361674364589720882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_sa328XR2liw/Smh-bV6wRTI/AAAAAAAAABA/1p7BTjjFLs4/s320/_19D7D~1.JPG" /></span></a><span style="color:#006600;"><br /></span><div><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><strong> از امروز اینجایم !</strong></span></div><div><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;color:#006600;"></span></strong> </div><div><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;color:#006600;">تا خرسند شوم از این که امروزم رنگی دگر است ....</span></strong></div><div><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;color:#006600;"></span></strong> </div><div><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><strong> اما با همان بغض فرو خورده ی تلخ.... </strong></span></div><div> </div><div><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><strong> و دنیایی پر از </strong></span></div><br /><div><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#006600;"><strong> سکوت و صداقت!!!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2532888138951652106-275689749293480762?l=osheyda.blogspot.com' alt='' /></div>منhttp://www.blogger.com/profile/13467934225355677245noreply@blogger.com0